عید غدیر در نگاه بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران؛
غدیر عیدی برای مستضعفان و محرومان جهان است
این عید،عید مظلومان جهان است، عیدی است که خدای تبارک و تعالی به وسیله رسول اکرم(ص) برای اجرای مقاصد الهی و ادامه تبلیغات و ادامه راه انبیا،حضرت امیر(ع) را منصوب فرمودند.
۱۳۹۰ سه شنبه ۲۴ آبان ساعت 10:39

به گزارش سرویس قاب نقره برنا، امام خمینی(ره) در دیداری که با مسئولین نظام به مناسبت عید غدیر و در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی داشتند فرمودند: «مسئله غدیر، مسئلهاى نیست که بنفسه براى حضرت امیر یک مسئلهاى پیش بیاورد، حضرت امیر مسئله غدیر را ایجاد کرده است. آن وجود شریف که منبع همه جهات بوده است، موجب این شده است که غدیر پیش بیاید. غدیر براى ایشان ارزش ندارد؛ آن که ارزش دارد خود حضرت است که دنبال آن ارزش، غدیر آمده است.» متن سخنان حضرت امام(ره) درباره عید غدیر و حضرت امیرالمومنین(ع) را در ادامه میخوانید:
«این عید، عیدی است که مال مستضعفان است، عید محرومان است، عید مظلومان جهان است، عیدی است که خدای تبارک و تعالی به وسیله رسول اکرم(ص) برای اجرای مقاصد الهی و ادامه تبلیغات و ادامه راه انبیا،حضرت امیر(ع) را منصوب فرمودند.» (صحیفه امام،ج 19، ص 63)
آرامش و قرار، نجات یافتن محرومان و مظلومان و در بندان، برقراری عدالت و قسط، به زیر کشیدن طاغوتها، جباران و متکبران تاریخ، همه و همه در گرو حکومت عدل و عدالت است.
وجود علی بن ابیطالب(ع) و مسئله غدیر در منظر بنیانگذار جمهوری اسلامی، در سایه اجرای اهداف آن حضرت مفهوم پیدا میکند. نگاه حضرت امام(ره) به مسائلی همچون غدیرخم از منظری دیگر است. ایشان با دید ژرف و عمیق و در عین حال با نگاهی به تاریخ زندگی سراسر درس علی(ع)، به تفسیر عیدغدیر مینشیند و آن را عید پابرهنگان و محرومان میداند. چرا؟
ایشان بر این افسوس میخورد که دستان امّتی از دامن شخصیتی همچون امیر مؤمنان(ع) کوتاه شد و جهان اسلام و بشریت دچار خسران شدید گردید. علی(ع) که شهید راه عدالت است، علی(ع) که جان داده راه آزادگی است. علی(ع) که بر سفره خالی محرومان مینشیند و نان و خرما در دهان بچههای یتیم میگذارد. علی(ع) که در کنار اشک یتیمان تاریخ، اشک میریزد. علی(ع) که دائم در محراب عبادت و بندگی است. و همو که مظلومانه در خانه خدا به شهادت میرسد و با جملة «فُزْتُ وَرَبِّ الکعبه» آرام میگیرد.
چگونه در منظر روح خدا،عید غدیر، عید مستضعفان و محرومان و مظلومان است؟
انسان که علی(ع) رهبر مظلومان و محرومان است و پیامبر عظیم الشأن اسلام دستان او را گرفت و برای نجات بشریت بالا برد و اشک شوق را در چشمان انسانهای دربند و گرفتارِ متکبران جاری ساخت. آنان که آرامش یافتند و امید به اسلامِ علیگونه دوختند. نه جمعی که در این رهگذر روی ترش کردند و اخم درهم کشیدند و تنها به ظاهر بیعت نمودند.
به فرموده امام بزرگوار:
«غدیر آمده است که بفهماند که سیاست به همه مربوط است، در هر عصری باید حکومتی باشد با سیاست، منتها سیاست عادلانه که بتواند... راه را باز بگذارد برای اینکه صاحب افکار، یعنی آرام کند که صاحب افکار، افکارشان را با دلگرمی و با آرامش ارائه بدهند.» (همان، ج 20، ص 115).
این الگویی است که امام خمینی(ره) برای حکومت اسلامی ارائه میدهد. الگویی که برگرفته از عدالت علوی و بر مبنای سیره عملی پیامبر اکرم(ص) است و اینچنین است که همواره نام علی همراه عدالت، و واژه عدالت با نام آن بزرگوار پیوند خورده است.